ساز دهنی

ساز دهنی ام را بی حضور تو به دهانم می گذارم

و سرخوش از عشقت نوای خاموش قلبم را می نوازم

تا شاید نسیم صدایم را به تو برساند

و باز تو را به یاد قلب سوخته ام بیندازد

گر چه خیلی دیر است اما

هنوز هم چشم به راه جاده ای هستم

که از ان به اسمان ها پیوستی

و هیچ کبوتری خبر از برگشتنت نیاورد و

باز هم کنار جاده بی حضور تو می نوازم