بي صدا

چه بی صدا رفت

چه آرام و بی ریا رفت

او رفت ، اما از قلبم هیچگاه نرفت.

روزها رفتند، اما یاد او از خاطره ها نرفتند .

خورشید رفت ، غروب آمد ، اما نام او از دلم نرفت و مهرش همیشه در

کنج دلم ماند.

او رفت ، سهم من از رفتن او قطره های بی گناه اشکهای من بود.

او رفت اما هنوز قصه پا برجاست ، زندگی تمام نشده ، صدایش همیشه

برایم آشناست.

اما به عشق هم عاشق هستیم.

ام ، عطر تو همیشه در اتاقم پیچیده ، یاد تو هنوز از خاطر گلها بیرون

نرفته.

تو رفتی ، اما هنوز هم دنیا برایم زیباست ، زیرا یاد تو همیشه در

دلهاست.

چه بی صدا رفت ،

چه آرام و بی ریا رفت…